Posts Tagged ‘ಭಾರತ’

ಯಾರು ನಮ್ಮ ನಾಯಕರು?

ಜನವರಿ 7, 2013

ಸ್ನೇಹಿತರೇ ಹೇಗಿದ್ದೀರಿ? ತುಂಬಾ ದಿನಗಳ ನಂತರ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಕಳೆಯುವ ಬಯಕೆ… ಬನ್ನಿ ಮಾತಾಡೋಣ… ಇನ್ನೇನು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಂದು ಚುನಾವಣೆ ಎಂಬ ಅಗ್ನಿ ಪರೀಕ್ಷೆ ಎದುರಿಸುವ ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ ಹಾಗೆ ಇಡೀ ದೇಶದಲ್ಲಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಮುಂದಿನ ಪ್ರದಾನಿ ಅಭ್ಯರ್ಥಿ ಅನ್ನುವ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿದೆ…. ಹಾಗಾದರೆ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗೆ ಎಷ್ಟು ಗೊತ್ತು…ಈಗಿನ ಟೋಪಿ ಪ್ರದಾನಿಗಳೆ ಮತ್ತೆ ಆಯ್ಕೆ ಆದರೆ ಒಳ್ಳೆಯದೇ? ಅಥವಾ ಇವರು ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಯಾರದಾದರೂ ಇದ್ದಾರೆಯೇ? ಒಮ್ಮೆ ಯೋಚಿಸಿ ನೋಡೋಣ ಬನ್ನಿ…

ಮೊದಲಿಗೆ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಯವರ ಬಗ್ಗೆ ನೋಡೋಣ.. ಅವ್ರು 1950 ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 17 ರಂದು ವಾದ್ನಗರ್ ಅನ್ನುವ ಅವಾಗಿನ ಬಾಂಬೆ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವರು ತಾಯಿ ಹೀರ ಬೆನ್ ಹಾಗೂ ತಂದೆ ದಾಮೋದರ ದಾಸ್ ಮುಲ್ಚಂಧ್  ಮೋದಿ…. ತಂದೆ ತಾಯಿಯವರಿಗೆ ಆರು ಜನ ಮಕ್ಕಳು ಅದರಲ್ಲಿ ಮೂರನೆಯವರು ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ…. ಅತ್ಯಂತ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಹಿಂದುಳಿದ ಕುಟುಂಬ ಅವರದ್ದು… ಹಾಗೆ ಮೋದಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಸ್ಯಾಹಾರಿ ಕೂಡ ಹೌದು….ಅತ್ಯಂತ ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸ್ವಯಂ ಸೇವಕ ಸಂಘ ಸೇರಿದರು ಮುಂದೆ ರಾಜಕೀಯ ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಗುಜರಾತ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಿಂದ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪದವಿಯನ್ನ ಕೂಡ ಸಂಪಾದಿಸಿದರು…. ತಮ್ಮ ಕಾಲೇಜು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅಕಿಲ ಬಾರತೀಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಪರಿಷತ್ತಿನ ಸಕ್ರೀಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತಾರದ ಮೋದಿಯವರು ಮುಖಂಡತ್ವದ ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳನ್ನ ಸಾಬೀತು ಪಡಿಸಿದ್ದರು …

ಮೋದಿ ತಮ್ಮ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪದವಿ ಗಾಗಿ ವ್ಯಾಸಂಗ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೇ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸ್ವಾಯ0 ಸೇವಕ ಸಂಘದ ಸಕ್ರೀಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತಾರಾಗಿ ಯುವಜನರನ್ನ ಒಂದುಗೂಡಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದರು, ನಂತರ ಶಂಕರ್ ಸಿಂಗ್ ವಾಘೆಲ ಅವರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಬಿ ಜೆ ಪಿ ಪಕ್ಷ ಸೇರಿ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಪಕ್ಷವನ್ನ ಮೂಲದಿಂದ ಬಲಪಡಿಸುವ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಕೈ ಹಾಕಿದರು…. 1990 ರ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿನ ಯಶಸ್ಸನ್ನ ಸಾದಿಸಿದರು ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸಮ್ಮಿಶ್ರ ಸರ್ಕಾರ ರಚನೆಯಲ್ಲೂ ಶ್ರಮಿಸಿದರು ಆದರೆ ಕೆಲವೇ ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಸರ್ಕಾರ ಪತನ ಕಂಡಿತು ನಂತರ 1995 ರಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಬಿ ಜೆ ಪಿ ಗುಜಾರಾತಿನಲ್ಲಿ ಆಡಳಿತದ ಚುಕ್ಕಾಣಿ ಹಿಡಿಯಿತು… ಆ ಸಂಧರ್ಭದಲ್ಲಿ ಶಂಕರ್ ಸಿಂಗ್ ವಾಘೆಲ ಗುಜರಾತಿನ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಿ ನೇಮಕ ಗೊಂಡರೆ ಮೋದಿ  ಪಕ್ಷದ ರಾಜ್ಯ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿಯಾಗಿ ನೇಮಕಗೊಂದು ಎಲ್ ಕೆ ಅಡ್ವಾಣಿ ಯವರೊಂದಿಗೆ ಅಯೋಧ್ಯ ರಥಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ದೇಶದ ಮೂಲೆ ಮೂಲೆಗೂ ಸಂಚರಿಸುವ ಕಾರ್ಯ ನೆಡೆಸಿದರು. ಶಂಕರ್ ಸಿಂಗ್ ವಾಘೆಲ ಅವರ ನಂತರ ಕೆಶುಭಾಯಿ ಪಟೇಲರು ಗುಜರಾತಿನ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾದರು ಆಗ ಮೊದಿ ಪಕ್ಷದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿಯಾಗಿ ನೇಮಕಗೊಂಡರು ಅವರು 2001 ರವರೆಗೂ ತಮ್ಮ ಸೇವೆಯನ್ನ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿಯಾಗಿ ಮುಂದುವರೆಸಿದರು.

ಅಕ್ಟೋಬರ್ 2001 ರಲ್ಲಿ  ಗುಜರಾತಿನ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾದ ನರೇಂದ್ರ ಮೊದಿ ಹಿಂತುರುಗಿ ನೋಡಿದ್ದೇ ಇಲ್ಲ ….. ಡಿಸೆಂಬರ್ 2007 ರಲ್ಲಿ  ಮತ್ತೆ ಮೂರನೇ ಬಾರಿಗೆ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾದ ಮೊದಿ ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಾಯಿದೆಗೆ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾದ ದಾಖಲೆಯನ್ನೂ ಕೂಡ ಮಾಡಿದರು ಈಗಲೂ ಅಷ್ಟೇ 2012 ರ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲೂ ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಬಹುಮತದಿಂದ ಆಯ್ಕೆ ಆದ ಮೋದಿ ಸತತ ನಾಲ್ಕನೇ ಭಾರಿಗೆ ಗುಜರಾತಿನ ಮುಖ್ಯಮತ್ರಿಯಾಗಿ ನೇಮಕಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ..

ಯಾವಾಗಲೂ ತಮ್ಮ ವಿವಾದಾತ್ಮಕ ನಡುವಳಿಗಳಿಂದಲೇ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡ ಮೋದಿ 2002 ರಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ರಾಜೀನಾಮೆ ಕೊಟ್ಟರು ಆಗ ಅದೆಷ್ಟೇ  ವಿವಾದ ಹಾಗೂ ಆರೋಪಗಳನ್ನ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷಗಳು ಮಾಡಿದರೂ 182 ಸ್ಥಾನಗಳಿರುವ ಗುಜರಾತ್ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ 127 ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನ ಗೆಲ್ಲುವ ಮೂಲಕ ಮತ್ತೆ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಮೋದಿ ಏರಿದರು

2007 ರಲ್ಲಿ ಮೋದಿ ತಮ್ಮ ಚುನಾವಣಾ ಭಾಷಣದಲ್ಲಿ  ಆತಂಕವಾದಿಯಾದ ಸೊಹ್ರಾಬುದ್ದೀನ್ ಶೇಕ್ ನ ಎನ್ಕೌಂಟರ್ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನ ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಂಡು ಚುನಾವಣಾ ಆಯೋಗಾದ ಟೀಕೆ ಹಾಗೂ ನಿರ್ಭಂದಕ್ಕೂ ಒಳಗಾದರೂ ಆದರೂ ಕೂಡ ಮೂರನೇ ಭಾರಿಗೆ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಿ ಪ್ರಮಾಣವಚನ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು…

2012 ರಲ್ಲಿ ನಮಗೆಲ್ಲ ಗೊತ್ತೇ ಇದೆ ಸುಮಾರು 117 ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನ ಗೆಲ್ಲುವ ಮೂಲಕ 4ನೇ ಭಾರಿಗೆ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಿ ಕೂಡ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿದ್ದಾರೆ.

2011 ರಲ್ಲಿ ಸಧ್ಬಾವನ ಮಿಷನ್ ಅನ್ನುವ ಮುಖಾಂತರ ಶಾಂತಿಗಾಗಿ ಮೂರುದಿನಗಳ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿದರು ಮೋದಿ.. ನಂತರ ಈಗಿನ ಯುವಜನರನ್ನ ಒಂದುಗೂಡಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳನ್ನ (social networking sites) ಬಳಸಿದ ಮೊದಲ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಮೋದಿ ಅಂದರೆ ಅದು ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು..ಸುಮಾರು 1 ಲಕ್ಷ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಮೋದಿ ಅಂತರಜಾಲದಲ್ಲಿ ನೆಡೆಸಿದ ನೇರ ಸಂವಾದದಲ್ಲಿ ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟವು… ಗೂಗಲ್ ಹ್ಯಾಂಗ್ ಔಟ್ ಅನ್ನುವ ಅವಕಾಶದ ಮೂಲಕ ನೇರವಾಗಿ ಜನೋರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದ ಮೋದಿ ಜ್ಯಾತ್ಯಾತೀತ ವಾದ ಎಂದರೆ ಭಾರತ ಎಲ್ಲ ರಂಗಗಳಲ್ಲೂ 1 ನೇ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಏರುವುದು, ಅದುಬಿಟ್ಟು ಮತ ಬ್ಯಾಂಕ್ ರಾಜಕೀಯಕ್ಕಾಗಿ ಜಾತ್ಯತೀತತೆ ಅನ್ನುವ ಪದದ ದುರುಪಯೋಗಮಾಡುವುದಲ್ಲ ಎಂದಿದ್ದರು.

ತಮ್ಮ ಅತ್ಯಂತ ಹರಿತವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಕೇಂದ್ರ ದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರ್ಕಾರದ ಧೋರಣೆಗಳನ್ನ ದೂಷಿಸುತ್ತಾ ಬಂದವರು ಮೊದಿ….. ಆತಂಕವಾದದ ವಿರುದ್ದ ನಿಯಂತ್ರಣ ಸಾಧಿಸಲು ಕಠಿಣ ಕಾನೂನದ ಪೋಟ (POTA- Prevention of terrorism act)  ಜಾರಿಗೆ ತರುವುದಕ್ಕೆ ಯಾಕೆ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತಿದೆ? ಕಡಲ ತೀರದಿಂದ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡುವ ನೀಚ ಆತಂಕವಾದಿಗಳ ನಿಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಸೇನೆ ಹಾಗೂ ಉಪಕರಣಗಳನ್ನ ಯಾಕೆ ಇನ್ನೂ ಸರ್ಕಾರ ನೀಡುತ್ತಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನೂ ಕೂಡ ಕೇಳಿದ್ದರು…ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸಮಾನತೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಎಷ್ಟೋ ಭಾಷಣ ಮಾಡುವ ಮುಖಂಡರನ್ನ ಹೊಂದಿದೆ ಅಂತಹ ಪಕ್ಷ ಗುಜರಾತಿನ ಟಿ ವಿ 9 ಚಾನಲ್ಲಿಗೆ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ  ಪಕ್ಷ ಚಟುವಟಿಕೆಯ ಮಾಹಿತಿ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ ಅನ್ನುವ ತೀರ್ಮಾನ ಮಾಡಿದಾಗ ಅದು ಪ್ರಜಾ ಸ್ವತಂತ್ರದ ಕಗ್ಗೊಲೆ ಎಂದು  ತೀವ್ರವಾಗಿ ಖಂಡಿಸಿದ್ದು ಮೋದಿ..

ನೋಡಿ ಸ್ನೇಹಿತರೇ ಇಂತಹ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಪ್ರದಾನಿಯಾದರೆ ಒಳ್ಳೆಯದೋ ಅಥವಾ ತನ್ನ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ಚಿನ್ನದ ಚಮಚೆಯಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡಿದ ಸೈಲೆಂಟ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರು ಮತ್ತೆ ಪ್ರದಾನಿ ಯಾಗುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದೇ? ಒಬ್ಬ ಅತ್ಯಂತ ಮಾಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸತತ ನಾಲ್ಕು ಭಾರಿ ಅತ್ಯಂತ ಬಹುಮತದಿಂದ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಆಯ್ಕೆ ಆಗುತ್ತಾರೆ ಎಂದರೆ ಅದು ಮೋದಿಯ ಪ್ರಚಾರದಿಂದಲ್ಲ ಅದು ಅವರ ಅಭಿವೃದ್ದಿ ಶೀಲ ಕಾರ್ಯ ಯೋಜನೆಗಳಿಂದ ಅಲ್ಲವೇ?

ಕೋಮು ಸೌಹಾರ್ದ ಅನ್ನುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ …ಹೈದರಾಬಾದಿನ ಸಮಾವೇಶದಲ್ಲಿ ಹಿಂದುಗಳಿಗೆ ಬಾಯಿಗೆ ಬಂದಹಾಗೆ ಬೈಯ್ಯುವ  ಮಂತ್ರಿಗಳನ್ನ ರಕ್ಷಿಸುವ …. ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹುಡುಗಿಯಮೇಲೆ ಮಾರಣಾಂತಿಕ ಬಲಾತ್ಕಾರ ನೆಡಸಿ 3 ದಿನದ ನಂತರ ಯಾರನ್ನೋ ಮುಖ ಮುಚ್ಚಿ ಇವರೇ ಅಪರಾಧಿಗಳು ಎಂದು ಜನರ ಕಣ್ಣೋರೆಸುವ ಪೊಲೀಸರನ್ನ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ  ಮತ್ತೆ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬರಬೇಕೆ? ಒಮ್ಮೆಯೂ ಬಡತನ ಅಂದರೆ ಏನು, ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ಕಷ್ಟ ಅಂದರೆ ಏನು ಎಂದು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ, ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮತ್ತೆ ಪ್ರದಾನಿಯಾಗಬೇಕೆ? ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ತಕ್ಷಣ ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸವೆಂದರೆ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಹಾಗೂ ಡೀಸೆಲ್ ಬೆಲೆ ಯನ್ನ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಏರಿಸಿದ್ದು… ನಂತರ ಆದರ್ಶ ಅಪಾರ್ಟ್ಮೆಂಟ್ ಹಗರಣವನ್ನ ಮುಚ್ಚಿ ಹಾಕಿದ್ದು….. ಹೇಗೋ ಮಾಡಿ ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೇ ಕೊಳ್ಳೆ ಹೊಡೆದ ಎ. ರಾಜ ಹಾಗೂ ಕಣ್ಣಿಮೊಳಿಯವರಿಗೆ ಜಾಮೀನು ಕೊಡಿಸಿದ್ದು (2ಜಿ ತರಂಗಾಂತರ ಹಗರಣ)…ನಿಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಕಾರಿನ ಟಿಂಟ್ ಗ್ಲಾಸು ತೆಗೆಸಿದ್ದು … ಕೇಂದ್ರದ ವಿರುದ್ದ ಅಂತರ್ಜಾಲ ದಲ್ಲಿ ಮಾತಾನಾಡಿದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ನಿರ್ಭಂಧ ಹೆರಿದ್ದು….ಪ್ರಜಾಪಭುತ್ವ ಅನ್ನುವ ಪದದ ಕೊಲೆ ಮಾಡಿದ್ದು ಈ ನಮ್ಮ ಸೈಲೆಂಟ್ ಪ್ರದಾನಿಗಳ ಸಾಧನೆ…. ನೀವೇ ಬೇಕಾದರೆ ನೋಡಿ ಸ್ನೇಹಿತರೇ ನಮ್ಮ ಈಗಿನ ಪ್ರದಾನಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನೀವು ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ನಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಿದರೆ ಅವರ ಚರಿತ್ರೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಅವರು ಅರ್ಧ ಜೀವನ ತಮ್ಮ ಓದುವಿಕೆಗೆ ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ಕಳೆದರೆ ಇನ್ನೂ ಉಳಿದ ಜೀವನ ಪಂಚವಾರ್ಷಿಕ ಹಾಗೂ ಮತ್ತಿತರ ಯೋಜನಗಳನ್ನ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಕಳೆದಿದ್ದಾರೆ …..ಯಾವುದಾದರೊಂದು ಪಂಚವಾರ್ಷಿಕ ಯೋಜನೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಜಾರಿಗೆ ಬಂದಿದೆಯೇ? ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಆ ಯೋಜನೆಗಳ ಉಪಯೋಗವಾದರೂ ಯಾರಿಗೆ? ಎಫ್ ಡಿ ಐ ಅನ್ನುವ ಹಾಳು ಯೋಜನೆಯ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮ ಬಡ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳ ಹೊಟ್ಟೆಯಮೇಲೆ ಹೊಡೆಯುವ ನೀಚ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ, ಯಾವ ವಿಚಾರಕ್ಕೂ ತಲೆ ಕೆಡೆಸಿ ಕೊಳ್ಳದೆ  ಒಂದು ಮಾತನ್ನೂ ಆಡದೆ ಮೇಡಂ ಹೇಳುವುದನ್ನೇ ವೇಧವಾಕ್ಯ ಅಂದುಕೊಂಡಿರುವ ಮನುಷ್ಯ ಜೊತೆಗೆ   ಯಾವ ಅತ್ಯಂತ ಕಷ್ಟ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೂ ಸಮಂಜಸ ಕಾರ್ಯ ಕೈಗೊಳ್ಳದೇ ಇರುವ ಪ್ರದಾನಿ ಇದ್ದರೆ ಎಷ್ಟು ಬಿಟ್ಟರೆ ಎಷ್ಟು ಅಲ್ಲವೇ? ನೀವೇ ಹೇಳಿ ಈಗಿನ ನಮ್ಮ ಪ್ರದಾನಿಗಳು ಮಾಡಿದ ಯಾವ ಯೋಜನೆ ನಿಮ್ಮ ತಾಲೂಕ್ ಜಿಲ್ಲೆ ಅಥವಾ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದೆ ಅಥವಾ ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿದೆ?

ಇನ್ನೂ ನಮ್ಮ ಮಣ್ಣಿನ ಮಗ ನ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವುದೂ ಕಷ್ಟ ಕಂಡ ಕಂಡ ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ ನಿದ್ರಿಸುವುದು ಜೊತೆಗೆ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಗುಣಗಾನ ಮಾಡುವುದು, ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಳುವುದು ಹೆಗಲಮೇಲೊಂದು ಸುಮ್ಮನೆ ತೋರುಗಾಣಿಕೆಗೆ ಹಸಿರು ಶಾಲು ಆಹಾ ನಾಟಕ ಕಲಾವಿದರು…ಅವರೆಲ್ಲಾದರೂ ಪರದಾನಿಯಾದರೆ ಭಾರತ ದೇಶದ ಹೆಸರನ್ನ ತೆಗೆದು ಇಡೀ ದೇಶಕ್ಕೆ ದೇಶವನ್ನೆ ಮಾರುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ಬಿಟ್ಟಾರು…

ನನ್ನ  ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಇಷ್ಟೇ ಸ್ನೇಹಿತರೇ…. ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆ ಅಂದರೆ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಹಾಗೂ ಅವರ ಮಕ್ಕಳು ನೆಮ್ಮದಿಯ ಬದುಕು ಸಾಗಿಸಬೇಕಾದರೆ ನಾವು ಸಮರ್ಥ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ನಾಯಕನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು ಅಲ್ಲವೇ? ಇಲ್ಲವೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣೆದುರೆ ನಮ್ಮ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಬಲಾತ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುವುದನ್ನ ನೋಡಬೇಕಾಡಿತು, ನಮ್ಮನ್ನ ನಡು ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೇ ದೋಚುವ ಕಳ್ಳರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಸೃಷ್ಟಿಯಾದೀತು.ಮತಾಂತರ ಆತಂಕವಾದ ಇವುಗಳು ಹೆಚ್ಚಿ ನಮ್ಮ ನಾಡು ನುಡಿ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ವೈಕುಂಠ ಸಮಾರಾಧನೆಯನ್ನ ನೋಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೋ ಏನೋ…. ರಾಮನಾಳಿದ ನಾಡು ,ಭರತ ನ ಬೀಡು…ಸುಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ನೆಲೆವೀಡು ಒಂದು ಕಾಲಕ್ಕೆ ಬರೀ ಪಳೆಯುಳಿಕೆಗಳಾಗಿ ಹೋಗಬಾರದು ನಮ್ಮಿಂದ ಏನು ಸಾಧನೆ ಮಾಡಲಾಗದಿದ್ದರೂ ಅಡ್ಡಿ ಇಲ್ಲ ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಒಳ್ಳೆಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಶಾಂತಿಯುತ ಬಾಳ್ವೆಗೆ ಸಹಕಾರಿಯಾಗುವ ಸಮಾಜವನ್ನಾದರೂ ಮುಂದಿನ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವ ಗುರುತರ ಜವಭ್ದಾರಿ ನಮ್ಮ ಮೇಲಿದೆ ….ಎನಂತೀರಿ ನಿಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ಹರಿದು ಬರಲಿ..ಮತ್ತೆ ಸಿಗುತ್ತೇನೆ..

Advertisements

ಜಯ ಹೇ!!

ಆಗಷ್ಟ್ 14, 2011

ಬಿಡುವಿಲ್ಲದ ಕೆಲಸದಿಂದಾಗಿ ನಾನು ಬರಿಯೋದನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡ್ತಿನೇನೋ ಅನ್ನೋಭಯ ಒಂದು ಕಡೆ,ಹಾಗೆ ನಿಮ್ಮನೆಲ್ಲ ಮಾತಾಡಿಸಿ ಸುಮಾರು ದಿನಗಳು ಆಯ್ತಲ್ಲ ಅನ್ನುವ ಬೇಸರ ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ… ಈ ವಾರಂತ್ಯ ಸುಧೀರ್ಘ  ಅಂದರೆ ಲಾಂಗ್ ವೀಕೆಂಡು, ಅದು ಸ್ವತಂತ್ರ ದಿನಾಚರಣೆಯ ಕಾರಣಕ್ಕೆ, ಅದರ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಯಾಕೆ ಮಾತಾಡಬಾರದು? ಅಲ್ವಾ?

 ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದು ಇಂದಿಗೆ ಸುಮಾರು ೬೫ ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದು ಹೋಗಿವೆ, ೧೮೫೭ ರ ಮೊದಲ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಂಗ್ರಾಮದೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭವಾಗಿದ್ದು ನಮ್ಮ ದೇಶವನ್ನ ಬ್ರಿಟೀಷರ ದಾಸ್ಯದಿಂದ ಬಿಡಿಸುವ ಹೊರಾಟ. ನಿರಂತರ ೨೦೦ ವರ್ಷಗಳು ಅವರು ಆಳಿದರು,ದೋಚಿದರು,ಕಬ್ಬಿನ ಜಲ್ಲೆಯಂತೆ ಹಿಂಡಿದರು,ಎಷ್ಟೋ ನಮ್ಮ ಮುಗ್ಧ ಜನರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದರು, ಸುಭಾಶ್ ಚಂದ್ರ ಬೋಸ್ , ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್, ಸೂರ್ಜೋ ಸೇನ, ಮುಂತಾದ ಸಾವಿರಾರು ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಗಳ ನರಬಲಿ ನೆಡೆದು ಹೊಯಿತು  ಕೊನೆಗೆ ಗಾಂಧಿ ಅನ್ನುವ ತಾತ ಮಾಧ್ಯಮವಾಗಬೇಕಾಯಿತು  ಭಾರತ ಮತ್ತು ಪಾಕಿಸ್ತಾನಗಳನ್ನ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಮಾಡಿ ಸಧಾ ಕಚ್ಚಾಡುವ ತೆರದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿ, ಮುಂದೆ ಅದನ್ನೇ ಮುಖ್ಯ ವಿಚಾರವನ್ನಾಗಿರಿಸಿಕೊಂಡು  ದೇಶದ ಒಳಗಡೆಯೂ ಎರಡು ಕೋಮುಗಳ ನಡುವೆ ಬಿರುಕು ಉಂಟುಮಾಡಿ ಮತ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ದೇಶವನ್ನ ಅಂತರಿಕ ವಾಗಿ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಮನಸೋ ಇಚ್ಛೆ  ದೋಚುವ ಲೈಸೆನ್ಸ್ ಕೊಡಿಸಲು!! ಅಲ್ಲವೇ?

 ೧೯೬೫ ರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ನೆರೆ ರಾಷ್ಟ್ರ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕೊಡುವುದೆಲ್ಲವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಕಳಿಸಿದ್ದರೂ ಕಾಲು ಕೆರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದರು ಯುದ್ದ ಮಾಡಲು,ಆವಾಗ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಎಷ್ಟು ಭದ್ರವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿದ್ದೆವೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ತರಗೆಲೆಗಳಂತೆ ಉದುರಿ ಹೊಯಿತು ಪಾಕಿಸ್ತಾನ. ಸ್ವತಹ ಆಗಿನ ಪ್ರದನಿಗಳಾಗಿದ್ದ ಲಾಲ್ ಭಾಹದ್ದೂರ್ ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳು ಮುಂದಾಳತ್ವ ವಹಿಸಿ “೨ನೆ ಕಾಶ್ಮೀರ ಕಧನ”ವನ್ನ ಎದುರಿಸಿದರು, ಅವರೊಂದಿಗೆ ಲೆಫ್ಟಿನೆಂಟ್  ಜನರಲ್ ಚೌದರಿ, ಲೆಫ್ಟಿನೆಂಟ್ ಜನರಲ್ ಹರ್ಭಕ್ಶ್ ಸಿಂಗ್ , ಏರ್ ಚೀಫ್ ಮಾರ್ಷಲ್ ಅರ್ಜುನ್ ಹಾಗು ಮುಂತಾದವರು ಜೊತೆಯಾದರು. ಕೊನೆಗೆ ಆ ಯುದ್ಧವೂ “ತಾಷ್ಕೆಂಟ್ ಒಪ್ಪಂದ”ವನ್ನ ಸಂಯುಕ್ತ ರಾಷ್ಟ್ರ ಸಂಘಟನೆಯ ಮಧ್ಯಸ್ತಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಭಾರತ ಹಾಗು ಪಾಕಿಸ್ತಾನಗಳು ಸಹಿ ಹಾಕಿಸುವಲ್ಲಿ  ಮುಕ್ತಾಯಗೊಂಡಿತು.

 ೧೯೭೧ ರಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಪ್ರಹಾರ, ಆಗಿನ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿಯವರು ದೇಶದ ಪ್ರದಾನಿಯಗಿದ್ದರು. ಡಿಸೆಂಬರ್ ೩ ೧೯೭೧ ರಂದು ಪ್ರಾರಂಭಗೊಂಡ ಯುದ್ದವು ಕೇವಲ ೧೩ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮುಗಿದು ಹೊಯಿತು,ಹಾಗು ವಿಶ್ವ ಕಂಡ ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆ ಸಮಯದ ಯುದ್ದ ಇದಾಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ಆಗಿನ ಲೆಫ್ಟಿನೆಂಟ್ ಜನರಲ್ ಗಳಾದ ಜೆ. ಎಸ್ ಅರೋರ, ಜಿ. ಬೀವರ್, ಸಗಥ್ ಸಿಂಗ್, ಅಡ್ಮಿರಲ್ ನಂದ, ಹಾಗು ಏರ್ ಚೀಫ್ ಮಾರ್ಷಲ್  ಪ್ರತಾಪ್ ಲಾಲ್ ಅವರ ಹೋರಾಟ ಹೇಗಿತ್ತೆಂದರೆ ಹದಿಮೂರು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ  ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ತನ್ನ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ಗಳನ್ನ ತ್ಯಜಿಸಿ ಬೇಷರತ್ ಶರಣಾಯಿತು,ನಂತರ ಪೂರ್ವ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಬಾಂಗ್ಲಾದೆಶವೆನ್ನುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಯಿತು.

 ೧೯೯೯ ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಕಾರ್ಗಿಲ್ ಯುದ್ದವಂತೂ ನಿಮಗೆಲ್ಲ ಗೊತ್ತೇ ಇದೆ, ಆಗಿನ ಪ್ರಧಾನಿಗಳಗಿದ್ದವರು ಮಾನ್ಯ ಅಟಲ್ ಬಿಹಾರಿ ವಾಜಪೇಯಿಯವರು. ಸುಮಾರು ೨ ತಿಂಗಳು ನಡೆದ  ಕದನದಲ್ಲಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಂಡ ಕಾಶ್ಮೀರದ ಕಾರ್ಗಿಲ್ ಭಾಗವನ್ನ ಮತ್ತೆಂದು ಅವರಿಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಕೊಡದಂತೆ ವಾಪಸ್ ಪಡೆದೆವು. ಆಗ ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾಣ ತೆತ್ತ ಸುಮಾರು ಸೈನಿಕರಿಗೆ ಪರಮವೀರ ಚಕ್ರ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳನ್ನ ಕೊಡಮಾದಲಾಯಿತು, ಅವರಲ್ಲಿ ಯೋಗಿಂದ್ರ ಸಿಂಗ್ ಯಾದವ್, ಮನೋಜ್ ಕುಮಾರ್ ಪಾಂಡೆ, ವಿಕ್ರಂ ಭಾತ್ರ, ಅನುಜ್ ನಾಯರ್, ಸರವಣನ್, ಅಜಯ್ ಅಹುಜಾ, ಸಂಜಯ್ ಕುಮಾರ್, ಹಾಗು ರಾಜೇಶ್ ಸಿಂಗ್ ಅಧಿಕಾರಿ ಮುಂತಾದವರು ಮುಖ್ಯವಾದವರು.

 ಓದಿದಿರಲ್ಲ ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ? ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಅನ್ನುವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ, ನಾವು ಮರೆತಿದ್ದೇವೆ ಅನ್ನುವುದನ್ನ ನೆನಪಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಅಷ್ಟೇ. ನಮಗೆ ಬಂದಿರುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಎಂತಹದು ? ಸದಾ ಒಂದು ಭಾಗದಿಂದ ಒಳನುಸುಳಿ ಕಂಡ ಕಂಡಲ್ಲಿ ಬಾಂಬುಗಳನ್ನ ಇಟ್ಟು ಅಮಾಯಕರನ್ನ ಸಾಯಿಸುವ  ಪಕ್ಕದ ದೇಶ ಒಂದು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಯಿತು, ಪದೇ ಪದೇ ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ದಲ್ಲಿ ಗಲಾಟೆ ಮಾಡುವುದು, ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ ಇಂದ ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶ ಅನ್ನುವ ಚಿಕ್ಕ ರಾಷ್ಟ್ರದವರು ನಮ್ಮ ದೇಶಕ್ಕೆ ಅಕ್ರಮ ವಾಗಿ ಒಳನುಸುಳುವುದು, ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯನ್ನ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಬೆಂಬಲಿಸುವ ಪಾಕಿಸ್ತಾನವೆಂಬ ನರಕ ನಮಗೆ ಸಿಕ್ಕಿತು ಅಲ್ಲವೇ? ಹಾಗೆಂದು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ವಿಭಜನೆ ಮಾಡಬಾರದಿತ್ತು  ಅನ್ನುವ ಅಭಿಪ್ರಾಯವಲ್ಲ  ಆದರೆ ವಿಭಜನೆಯಾದಮೇಲೆ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದುಕೊಂಡು ದೇಶದ ಆಂತರಿಕ ಅಭಿವೃದ್ದಿಯನ್ನ ಗಮನಿಸಬೇಕು ಹೊರತು,ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕಾಲು ಕೆರೆದುಕೊಂಡು ಬರುವುದು ಯಾವ ಮಾಹ ಘನ ಕಾರ್ಯ ಸಾದಿಸಲು? ಅನ್ನುವುದು.

 ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರತಿಕ್ಷಣವೂ ಹಿಂಸಿಸುತ್ತಿರುವ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ,ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶ,ಚೀನಾಗಳು ಒಂದುಕಡೆಯಾದರೆ ಇನ್ನೊಂದು ಆಂತರಿಕವಾಗಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರನ್ನು ಕಿತ್ತು ತಿನ್ನುತ್ತಿರುವ ಹೊಲಸು ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು!! ಎಂತಹ ನಾಯಕರುಗಳು!!! ಪರಸ್ಪರ ಸ್ಪರ್ಧೆಗೆ ಬಿದ್ದವರಂತೆ ಹಗರಣಗಳನ್ನು  ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಜನ ಸೇವೆಯ ಹೆಸರಲ್ಲಿ  ತಮ್ಮ  ೧೦ ತಲೆಮಾರುಗಳು ಕೂತು ತಿನ್ನುವಷ್ಟು ದುಡ್ಡು ದೋಚುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಆಸ್ತಿಯಂತೆ ಮಣ್ಣು ಅಗೆದು ಅಕ್ರಮ ಗಣಿಗಾರಿಕೆಯನ್ನ ರಾಜಾರೋಷವಾಗಿ ನೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಇನ್ನು ಕೆಲವರಂತೂ ಮುಗ್ಧ ರೈತರ ಭೂಮಿಯನ್ನ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಕೇಳಲು ಹೋದರೆ ಅನ್ನದಾತನ ತಲೆಗೆ ಗುಂಡಿಟ್ಟು ಗೋಲಿಬಾರ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ!! ಆದರೆ ಮಾಧ್ಯಮದ ಮುಂದೆ ಸತ್ಯ ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರ ರಂತೆ ಪೋಸು ಕೊಡುವುದನ್ನ  ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.

 ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಇನ್ನು ಕೆಲವರದ್ದು ಮೋಸ ಹಾಗು ಹಗಲು ದರೋಡೆ, ಕೋಟ್ಯಾಂತರ ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನ ನೆಲಮಾಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಬಚ್ಚಿಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಸಂತನೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡು ವ್ಯಭಿಚಾರವನ್ನ ನಡೆಸುವ ಕಳ್ಳ ಸ್ವಾಮಿಜಿಗಳು ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಮೆರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಜರನರನ್ನ ಮೋಸಗೊಳಿಸಿ ಮಂಕು ಬೂದಿ ಎರಚಿ ಹಗಲಿನಲ್ಲೇ ರಾಜಾರೋಷವಾಗಿ ಜನರ ಸಮಯ ಹಾಗು ಹಣವನ್ನ ದೋಚುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಕೆಲವು ಹೊಲಸು ರಾಜಕಾರಣಿಗಳನ್ನ ನೇರವಾಗಿ ಹಳಿಯುವ, ಅಥವಾ ಬೆಂಬಲಿಸುವುದನ್ನ ನೋಡಿದರೆ ಅವರು ಧರ್ಮ ಪ್ರಚರಕರಲ್ಲ ಕೇವಲ ಅಪ ಪ್ರಚಾರಕರು ಅನ್ನುವುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತೆ ಅಲ್ಲವೇ?

 ಪೊಲೀಸರದು ಇನ್ನು ವಿಚಿತ್ರ ಹಿಂಸೆ, ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಸಿಗ್ನಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ವಾಹನಗಳನ್ನ ಸರಿಯಾಗಿ ಓಡಿಸಿದ್ದರೂ, ಸಂಚಾರಿ ನಿಯಮಗಳನ್ನ ಪಾಲಿಸಿದ್ದರೂ, ಸಾಮಾನ್ಯರನ್ನ ಹಿಡಿದು ಫೈನ್ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ದೋಚುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಪೊಲೀಸ್ ಎನ್ನುವ ಟೋಪಿ ದರಿಸಿಕೊಂಡು ರೋಲ್ಕಾಲ್ ಮಾಡುವ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು, ಅವರನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವ ರಾಜಕೀಯದ ಕಾಣದ ಕೈಗಳು.

 ಬ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ವಿರುದ್ಧ ಯಾರಾದರು ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವರ ಮೇಲೆ ಲಾಟಿ ಚಾರ್ಜ್ ಮಾಡುವುದು,ಅರೆಸ್ಟ್ ಮಾಡುವುದು, “ಜನರಿಗೆ ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಬರುವ ಬ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ವಿರೋಧಿ ಕಾನೂನನ್ನ ಜಾರಿಗೆ ತನ್ನಿ” ಎಂದರೆ , ರಾಜಕೀಯದವರಿಗೆ ಬೇಕಾಗುವ, ಅವರಿಗೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ದೋಚಲು ಅನುಕೂಲವಾಗುವ೦ತೆ ಅದನ್ನ ತಿರುಚಿ ಅದನ್ನೇ ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮಂಡಿಸುವುದನ್ನ ನೋಡಿದರೆ ರಕ್ತ ಕುದಿಯುವುದಿಲ್ಲವೇ?

 ಅದಕ್ಕೆ ಕೇಳಿದ್ದು ಸ್ನೇಹಿತರೆ ಎಲ್ಲಿಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ? ಯಾವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ನಮಗೆ ಬಂದಿರುವುದು? ಹೋಗಲಿ ಒಂದು ತಮಾಷೆ ಗೊತ್ತಾ? ನಮ್ಮ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ದಿನಾಚರಣೆ ಯನ್ನೇ ನಾವು ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿ ಆಚರಿಸಲು ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ!! ಪಕ್ಕದ ಪಾಕಿಗಳು ಯಾವಾಗ ಬಾಂಬ್ ಹಾಕುತ್ತಾರೋ ? ಯಾವಾಗ ನಾವು ಸಾಯಬೇಕೋ ಅನ್ನುವ ಭಯದಲ್ಲೇ ಇಡೀ ದೇಶ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ದಿನಾಚರಣೆ ಆಚರಿಸುತ್ತಿದೆ, ಎಷ್ಟು ನಾಚಿಕೆಗೇಡಿನ ಸಂಗತಿಯಲ್ಲವೇ? ಇನ್ನೆ೦ದೂ ನಮಗೆ ತೊಂದರೆ ಕೊಡದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಕಿಗಳನ್ನ ಸಧೆಬಡಿಯುವ ಸರ್ಕಾರ ಯಾಕೆ ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ? ಅಥವಾ ನಮ್ಮ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳಿಗೆ  ಅದನ್ನ ಮಾಡುವ ಮನಸಿಲ್ಲ ಏಕೆ?

ಒ೦ದೇ ಪರಿಹಾರ ಅದು ಮೊದಲು ನಮ್ಮ  ನಮ್ಮಲ್ಲೇ ಇದ್ದು ನಮ್ಮಲ್ಲೇ ಒಡಕನ್ನ ಉಂಟುಮಾಡಿ ರಾಜಕೀಯದ ಬೆಳೆಬೇಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ರಾಜಕೀಯದ ಹೊಲಸು ನಾಯಕರುಗಳಿಗೆ ಬುದ್ದಿ ಕಲಿಸುವುದು, ಬ್ರಷ್ಟಾಚಾರವನ್ನ ಸಾಯಿಸಲು ಸೋಮರಿತನವನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಎಲ್ಲರೂ ಒಗ್ಗಟ್ಟಾಗಿ ದುಡಿಯುವುದು.. ಅಲ್ಲವೇ? ಇಲ್ಲದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ದಿನ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ನಾವೇ ಅಲ್ಪ ಸಂಖ್ಯಾತರಾಗಿ, ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ದಾಸರಾಗಿ ಹೋಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಸೋಮಾರಿತನಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು ನರಕಯಾತನೆಯನ್ನ ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಅಲ್ಲವೇ?

 ಎಲ್ಲಾ ಅಂತರಿಕ ಕೆಸರೆರಚಾಟಗಳ ನಡುವೆಯೂ ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ,ನಮ್ಮ ಉಜ್ವಲ ನಾಳೆಗಳಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾಣ ತೆತ್ತು ವೀರ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನ ಏರಿರುವ ಎಲ್ಲ ನಮ್ಮ  ಸೈನಿಕ ಭಾಂದವರಿಗೆ ಭಾವ ಪೂರ್ಣ ಅಶ್ರುತರ್ಪಣವನ್ನ ಸಲ್ಲಿಸೋಣ.. ಹಾಗೆ ಬನ್ನಿ…. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ದಿನಾಚರಣೆಯ ಈ ಸಂಧರ್ಬದಲ್ಲಿ ಅಣ್ಣ ಹಜಾರೆಯವರ ಬ್ರಷ್ಟಾಚಾರಿ ವಿರೋಧಿ ಕಾಯ್ದೆ  “ಲೋಕ ಪಾಲ್  ಬಿಲ್” ಅನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೆಂಬಲಿಸೋಣ, ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು  ಬ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡುವ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡೋಣ, ದೇಶವನ್ನ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ದಿಸೆಯಲ್ಲಿ ಮುನ್ನೆಡೆಸುವ ನಾಯಕರನ್ನ ಆರಿಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನ ಅರಿಯೋಣ ಹಾಗು ಅರಿವನ್ನ ಮೂಡಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡೋಣ ಅಲ್ಲವೇ? ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯೋತ್ಸವದ ಶುಭಾಷಯಗಳು …ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ  ಬರ್ತೀನಿ……….